To nic, że takie wprowadzenie może wynikać wyłącznie z moich nawyków językowych. Jeśli dołożymy do tego niewłaściwą mowę ciała: zgarbienie, brak kontaktu wzrokowego z audytorium, czasem stanie bokiem do widzów, wszystko to złoży nam się w obraz mówcy nudnego, niepewnego swoich racji.

Zaraz dowiesz się jakich słów unikać aby „nie strzelać sobie w kolano” (na dodatek drżące) podczas wystąpienia.

Mówiąc najkrócej: mów pozytywnie. Oto kilka przykładów jak negatywne albo neutralne stwierdzenia zamienić w pozytywne zdania.

Źle:
1. Spróbuję Wam wytłumaczyć trochę jak to działa.
2. Firma nie pracuje do poniedziałku.
3. Pozostaje mi tylko życzyć Państwu powodzenia!
4. Niech każdy wstanie i powie, na jakie problemy napotkał podczas wykonania tego zadania.

Dobrze:
1. Wytłumaczę Wam jak to działa (wyrzuć „spróbuję” i „trochę”, te słowa osłabiają zdanie)
2. Firma jest czynna od wtorku (to tak jak z tą szklanką do połowy pełną albo pustą)
3. W ogóle tego nie mów, gdyż w umysłach odbiorców od razu powstają pytania: czemu życzy nam powodzenia? Czy to jest aż takie trudne?
4. Dlaczego sugerować, że są jakieś problemy??? Lepiej zapytać o opinie na temat zadania (opinia nie musi być problematyczna)

To tylko niuanse. Nic nie stanie się jak od czasu do czasu wymsknie Ci się tego typu stwierdzenie. Próbuj jednak systematycznie pracować nad swoim słownikiem mówcy i powoli eliminować takie zwroty.

Oto kilka wyrazów, których użycie powinniśmy ograniczać:
Słowa minimalizujące: mała, trochę, ogólnie, mniej więcej.
Słowa stwarzające wątpliwości: próbować, ewentualnie, myślę że.. [moje ulubione, sam nie mogę się go pozbyć :)]
Staraj się nie używać słowa „problem”. Lepiej nazwać go kwestią, tematem. Gdy powiesz „problem” to w głowach widzów rozpoczyna się poszukiwanie wszelkich przeszkód, które uniemożliwiają im zastosowanie się do porad, sugestii, wniosków z Twojej prezentacji.

Stosuj stronę czynną a nie bierną.
Lepiej brzmi „wykonaliśmy zadanie” (zrobiliśmy to MY) a nie „zadanie zostało wykonane” (to co, samo się zrobiło?!)

Nie napiszę na koniec, że „Pozostaje mi tylko życzyć Ci powodzenia!”
Jeśli dokładnie przeczytałaś/łeś ten artykuł, wiesz dlaczego :)

Aby spełnić warunek konieczny niezapomnianego wystąpienia:

1. Nie czytaj z kartki treści prezentacji
2. Nie czytaj treści slajdów
3. Nie stój nieruchomo za mównicą/nie chowaj się za laptopem
4. Nie zarzucaj widzów stosem slajdów zapisanych maleńką czcionką
5. Nie ignoruj ram czasowych
6. Nie unikaj kontaktu wzrokowego i rozmów z audytorium

Kolejność błędów wypisanych przeze mnie jest przypadkowa.

Ad1.
Nie ucz się prezentacji na pamięć i nie czytaj jej z kartki. Oba sposoby są nienaturalne. Czy chciałbyś uczestniczyć w spotkaniu, podczas którego prezenter czytałby słowo w słowo swoje notatki?! Bo ja nie. Przygotuj sobie natomiast konspekt wystąpienia, w którym wypiszesz najważniejsze punkty, co masz powiedzieć przy omawianiu slajdu. Zostaw spore odstępy miedzy wierszami – tam wpiszesz odręcznie swoje notatki, które przyjdą ci do głowy już po wydrukowaniu całości.
Co do nauki na pamięć – jeśli bardzo się denerwujesz, naucz się na pamięć pierwszych 3 minut prezentacji. Doda Ci to pewności siebie i być może będziesz mniej zdenerwowany. Choć pomyśl o tym co się stanie jak zapomnisz jakiegoś zdania lub akapitu…

Ad2.
Nie traktuj ludzi jak głupków, którzy nie umieją czytać. Powiem więcej – oni przeczytają treść slajdu szybciej niż Ty na głos, więc daruj sobie odczytywanie treści. Pamiętaj, na ekranie masz wyświetlać ilustracje tego co mówisz, grafiki, wykresy, słupki (ale tez bez przesady) a nie fragmenty swojej prezentacji.

Ad3.
Wiem, że być może jako niedoświadczony prelegent instynktownie chowasz się za mównicę, stół z laptopem i rzutnikiem bo tam czujesz się pewniej i bezpieczniej. Pomyśl jednak co myśli o Tobie widownia: „No tak schował się za tym sprzętem i nie będzie się z nami kontaktował”, „Jak mam go o coś zapytać jak nawet go nie widzę” itd. Szukając schronienia za „ścianą” nie budujesz właściwych relacji z widownią a ta właściwą relacja jest KONTAKT. Wyjdź do ludzi! Chodź po scenie, gestykuluj (z umiarem i w naturalny sposób). Daj się poznać jako człowiek otwarty, gotowy do rozmowy.

Ad4.
Liczba slajdów. Bardzo ważna rzecz. Wiem, że chcesz w ciągu tej godziny przekazać słuchaczom jak najwięcej informacji ale musisz wiedzieć, że oni mają ograniczone możliwości percepcji. Tak naprawdę są w stanie przyswoić maksymalnie trzy najważniejsze punkty Twojego wystąpienia. Nie, nie namawiam Cie do stworzenia tylko trzech slajdów!
Oto recepta na Twoją prezentację w power pointcie:
Załóż, że średnio jeden slajd będzie wyświetlany przez trzy minuty. Zatem jeśli masz do dyspozycji 60 minut jest duża szansa, że uda Ci się pokazać i solidnie omówić 20 screenów.
Jaki układ?
slajd nr 1 tytuł
slajd nr 2 program spotkania/o czym będziesz mówić
slajd nr 3. Twoje najważniejsze przesłanie nr 1
slajd nr 4,5,6 – trzy slajdy wspierające Twoje najważniejsze przesłanie nr 1
slajd nr 7 Twoje najważniejsze przesłanie nr 2
slajd nr 8, 9, 10 – trzy slajdy wspierające twoje najważniejsze przesłanie nr 2
slajd nr 11 Twoje najważniejsze przesłanie nr 3
slajd 12, 13, 14 – trzy slajdy wspierające twoje najważniejsze przesłanie nr 3
slajd nr 15 wnioski/ podsumowanie
slajd nr 16 Powtórzenie najważniejszych przesłań nr 1, 2, 3 (na jednym slajdzie)
slajd nr 17 Zakończenie

Jak widzisz, masz jeszcze trzy slajdy do dyspozycji. Możesz na jednym „powiedzieć” coś o sobie – ja tak robię. Poza tym gdzieś pod koniec możesz zareklamować swoją ofertę kursów, szkoleń, książek, raportów specjalnych, podać adres strony www. albo literaturę, do której mogą odwołać się słuchacze zainteresowani tematem. Na pewno przyjdą Ci do głowy pomysły na wykorzystanie tej „powierzchni”.

Ad5
Na początku spotkanie możesz zaproponować widowni kontrakt, w którym informujesz lub ustalasz czas poszczególnych części spotkania, kiedy będą przerwy itd. Ważne – trzymaj się tego harmonogramu. Ludzie lubią wiedzieć co będzie za kilka, kilkanaście minut. Wszelkie zmiany w kontrakcie, konsultuj z audytorium.

Ad6.
O tym jak rozmawiać z widownią opowiem szerzej w jednym z kolejnych wpisów.

Teraz prosty sposób na pozbycie się uciążliwych wtrąceń typu eee, yyy:

Przygotuj kilkuminutowe wystąpienie i wygłoś je przed grupą znajomych w swój „zwykły” sposób. Niech policzą ile razy powiedziałeś eee lub yyy. Następnie powtórz przemówienie ale mów poszczególne zdania lub frazy bardzo wyraźnie, zaznaczając logiczne przerwy między nimi. Nie obawiaj się, że przez chwilę będzie cicho! Absolutnie nie przedłużaj sztucznie wyrazów! Koniec to koniec. Poproś ponownie znajomych o policzenie tych wstrętnych wtrętów.

Zapewniam Cię, że będzie ich znacznie mniej. Gdy potrenujesz i przyłożysz się do ćwiczeń, po kilku prezentacjach stwierdzisz, że wyrzuciłeś ze swojego słownika eee, yyy.

Mam dla Ciebie bardziej radykalną metodę ale ostrzegam, że może ona uderzyć Cie po kieszeni. na swoje kolejne wystąpienie zabierz znajomego i poproś go o policzenie ile razy wydałeś z siebie eee lub yyy. za każdy taki wtręt zapłać mu złotówkę lub 10 groszy gdy mówisz tego wiele.  Groźba utraty pieniędzy powinna Cię zmotywować do ograniczenia liczby tych nieprzyjemnych odgłosów.

PS. Często zdarza się tez, że mówimy „yyy” na samym początku naszej wypowiedzi, tak jakbyśmy „rozpędzali się”. Wynika to z tego, że rozpoczynając wypowiedź zastanawiamy się jak zacząć.

Najlepiej byłoby błyskawicznie uporządkować myśli i w ułamku sekundy wiedzieć co i jak chcemy powiedzieć. Niestety, nie każdemu dana jest ta umiejętność. (ja też czasami zaczynam od yyy szczególnie po pytaniach zadanych przez dziennikarzy „na żywo” – zauważyłem to słuchając rozmów ze mną na antenie radiowej).  Zatem jak widzisz, nobody’s perfect.

Jeśli nie potrafisz szybko odpowiadać na pytania, wstaw na początek pierwszego zdania jakiś ogólny zwrot typu: jeśli chodzi o…; odpowiadając na pani/pana pytanie…; to dobre pytanie…; kiedyś o tym myślałem….; zastanówmy się nad tym wspólnie…

Ten zwrot da Ci czas na płynne przejście do właściwej części odpowiedzi bez konieczności „katowania” słuchaczy tym nieszczęsnym „yyy”.