„Jest twórcą pojęcia permission marketingu /marketingu relacji/. Marketing ten polega na uzyskaniu przyzwolenia/zgody klienta na otrzymywanie komunikatu marketingowego. Otrzymanie zgody jest punktem wyjścia do budowania komunikacji personalizowanej uwzględniającej osobiste preferencje, zainteresowania i potrzeby klienta” – tyle Wikipedia.

Ja chciałbym zaprezentować Ci Setha Godina jako mówcę. Poniżej masz film z zapisem jego wystąpienia na konferencji TED. Opowiada o swojej koncepcji zawartej w książce “Plemiona 2.0. Zostań internetowym przywódcą”. Zwróć uwagę jak posługuje się multimediami – jego prezentacja robi wrażenie.

Co do książki, to według Godina, nie ma znaczenia, kim jesteś — genialnym programistą, miłośnikiem starych pocztówek, smakoszem win, błyskotliwym księgowym czy literaturoznawcą. Dziś możesz zrobić coś naprawdę wielkiego — objąć przywództwo nad współpracownikami, klientami, inwestorami, wyznawcami, hobbistami lub czytelnikami. Może kieruje Tobą ambicja, empatia, chęć zbawienia świata, a może pobudki czysto finansowe. Cokolwiek daje Ci satysfakcję — możesz zrealizować swój wielki plan jeszcze dziś.

Aby uruchomić polskie napisy, kliknij w przycisk „view subititles” na odtwarzaczu i z rozwijanego menu wybierz „Chinese traditional” (żartuję!) Miłego oglądania!

Jeśli masz uwagi, podziel się nimi w komentarzu!

Ten film może stanąć w jednym rzędzie z „8 mm”, „21 gramów”, czy też „7″ a tak poważnie „11 sekund” to dreszczowiec a może nawet horror dla wielu prezenterów

Wyobraź sobie taką sytuację: zadajesz pytanie swoim widzom i co? I nic! Nikt nie chce na nie odpowiedzieć. Co wtedy zrobić?

Poczekać! Właśnie 11 sekund. Jeśli po tym czasie nie uzyskasz od grupy odpowiedzi, powinieneś odpowiedzieć sam sobie, postawić inne lub przekonstruować pytanie.

Wiem z własnego doświadczenia, jak trudno stać „oko w oko” z widzami. Czasami w sali jest kilkadziesiąt a nawet 100 osób a Ty stoisz i czekasz. W takich momentach każda sekunda wydaje się być minutą. Cisza jest dosłownie słyszalna!

Ja uwielbiam ten moment. Czuję wtedy ogromną władzę nad grupą (w końcu ja tylko wiem, kiedy ta cisza się skończy!)

Pauza to ogromna siła. Tak wielka, że ktoś w końcu „pęknie” i udzieli odpowiedzi a przynajmniej coś powie. Ktoś inny uśmiechnie się a ktoś nerwowo zaśmieje. W końcu ktoś rzuci: „No niech Pan nas nie męczy!” Ty możesz wtedy ponownie poprosić o odpowiedź. Na pewno rozpocznie się jakaś akcja a o to nam przecież chodzi.

Po takim „strasznym” momencie atmosfera rozluźni się i grupa będzie z pewnością chętniejsza do podjęcia rozmowy z prowadzącym.

Jak przygotować się do tego trudnego momentu? Trenując przed prezentacją, stań w zupełnej ciszy na środku pokoju i poproś znajomego lub kogoś z rodziny aby mierzył czas gdy Ty będziesz stać i… nic nie robić. Załóż sobie, że wytrzymasz 11 sekund, Gdy Twoim zdaniem ten czas upłynie, zapytaj „sekundanta” o czas.

Próbuj „trafić” w te 11 sekund. Po kilku próbach z pewnością uda Ci się to. Dzięki temu ćwiczeniu wyrobisz też w sobie umiejętność oceny upływającego czasu na scenie.

Co Jackson ma wspólnego z wystąpieniami publicznymi?! Wszystko! Każdy artysta, występujący na scenie jest człowiekiem „od wystąpień publicznych”. I od wielu z nich możemy się uczyć.

Od Michaela możemy nauczyć się dwóch umiejętności: kontaktu z widownią i profesjonalnego przygotowania do prezentacji.

Kilka tygodni temu byłem z rodzinką w Gdyni na filmie „This is It”. Dwie godziny relacji z prób Jacksona do koncertów w Londynie. Nigdy nie przepadałem za jego twórczością, poza kilkoma piosenkami z Billy Jean na czele.

Z kina wyszedłem pod wielkim wrażeniem, przede wszystkim ogromu pracy jaki wkładał w przygotowanie swojego wielkiego come backu oraz jego skromności (taki przynajmniej obraz wyłaniał się z filmu).

Pomyśl, jeśli taki utalentowany i doświadczony artysta spędza godziny, dni, tygodnie na próbach szlifując i dopracowują swój występ w najdrobniejszych szczegółach to ile pracy mają tacy ludzie jak my.

Może śmieszne wyda Ci się porównanie z Jacksonem. Oczywiście skala jest nieporównywalna ale problem ten sam – przygotowanie profesjonalnej prezentacji. Dla Jacksona prezentacją był planowany koncert, dla nas wystąpienie np. przed kolegami z działu i zreferowanie wyników sprzedaży. Widownia Michaela to 100 tysięcy osób na stadionie a nasza kilka, kilkanaście osób w sali konferencyjnej. Ale cel naszych prezentacji jest taki sam – zadowolić widownię, świetnie wypaść i osiągnąć cel prezentacji.

Kolejna sprawa to kontakt z publicznością. Osoby, które znały Michaela podkreślają, że potrafił stworzyć podczas występu wrażenie, że śpiewa konkretnie dla Ciebie. Reżyser filmu „This is it” Kenny Ortega powiedział (cytuję z pamięci):

„Na koncercie było 70 tysięcy osób i każda z tych osób miała wrażenie, że Michael śpiewa tylko i wyłącznie dla niej. Na tym polegał fenomen tego artysty”

Cóż więcej możemy powiedzieć?

www.youtube.com/watch?v=7qE22UOlQts

Jeśli chodzi o profesjonalne podejście do swojej pracy, bierz przykład z Michaela!