Korzystaj z tego pilota umiejętnie – wpraw audytorium w dobry nastrój a potem profesjonalnie poprowadź wystąpienie i to właściwie wszystko!

Jeśli czujesz stres związany z prezentacją, zastanawiasz się czy dasz radę, to mam dla Ciebie prosty sposób na na zrzucenie nieco tej odpowiedzialności a na dodatek pokazanie się jako osoba dowcipna i skromna. czego chcieć więcej?!
[metoda do wykorzystanie gdy pracujesz z kimś w duecie] ale jak pracujesz samodzielnie też przeczytaj!

To mówca ma największy wpływ na to co wydarzy się podczas wystąpienia, to on ma wpływ na to jak poczują się widzowie – czy wprawi ich w dobry nastrój a na dodatek przekaże garść użytecznych informacji, czy też wkurzy towarzystwo serwując nudną prezentację z przelatującymi z prędkością światła, nieczytelnymi slajdami, na dodatek okraszoną humorem wprost z wesela (nie pisałem wiejskiego bo nie mam nic przeciwko ślubom na wsi) i to grubo po północy, gdy wszystkie chwyty są dozwolone i dosłownie i w przenośni.

Musisz zdawać sobie sprawę jaka odpowiedzialność ciąży na mówcy ale niech ta odpowiedzialność Cię nie przytłacza. Koncentruj się na jednej rzeczy – wprawieniu audytorium w dobry nastrój a wiele będzie Ci wybaczone.

Ja mam swój sposób na zrzucenie tego ciężaru a z drugiej strony pokazanie siebie jako człowieka z poczuciem humoru, dystansem do siebie i co ważne skromnego! A nasza widownia lubi ludzi skromnych.

Jedna uwaga: metodę tę możesz wykorzystać gdy pracujesz z kimś w duecie podczas prezentacji. Ty prowadzisz jedną część szkolenia a Twój partner lub partnerka – drugą. Tak ja akurat pracuję w moim wydawnictwie. Ja prowadzę część promocyjną dotyczącą książek, wydawnictwa, obsługi nauczycieli a druga osoba odpowiedzialna jest za przeprowadzenie warsztatu, podczas którego nauczyciele zapoznają się z naszymi podręcznikami.

Na samym wstępie prezentacji mówię:

„Nasze szkolenie będzie składać się z dwóch części: pierwszej promocyjnej, która poprowadzę ja i drugiej – warsztatowej, która poprowadzi moja koleżanka. Jak Państwo widzą ja tu jestem „tylko” do pogadania o książkach i stworzenia miłej atmosfery a jak przychodzi do poważnych zadań to Wydawnictwo do tego celu wynajmuje kobietę!”

Co osiągam robiąc takie wprowadzenie?
1. Pokazuje, że nie uważam się za „nie wiadomo kogo” (dystans do siebie)
2. Podnoszę wartość mojej partnerki w oczach uczestników (to ona odwali ważną robotę dla firmy)
3. Dobre wrażenie robią słowa „wydawnictwo, do poważnych zadań wynajmuje kobietę” (na sali w większości są nauczycielki i czują się dowartościowane)
4. Mój komentarz można potraktować jako tekst o zabarwieniu humorystycznym zatem odnotowujemy uśmiechy uczestników prezentacji (dobry nastrój)

Mieszanka humoru, dystansu do siebie i sytuacji oraz skromność (nie mylić z umniejszaniem swojej roli) pozwoli Ci zaskarbić sobie serca audytorium. A ich umysły zdobędzie Twoja profesjonalna prezentacja!

Nie wiem jak Ty ale ja lubię otaczać się ludźmi zadowolonymi, miłymi, uprzejmymi. Jakiś dziwny jestem czy co? A na poważnie, wszyscy lubimy żeby było miło. I Twoim zadaniem jest stworzenie miłej atmosfery. Twoje audytorium ma poczuć się komfortowo.

Inicjały MM zawsze kojarzą mi się z Marylin Monroe, Tobie też?. Chociaż jako nastolatek wolałem Elizabeth Taylor. Z drugiej strony, czas jest okrutny… sorry, Elżbieto.
MM w tym artykule to nie inicjały pięknej blondynki, która uważała, że najlepszymi przyjaciółmi kobiety są diamenty a przecież wiadomo, że jest nią karta kredytowa męża. W tym przypadku MM to miły mówca.

Twoja prezentacja przyciągnie różnych ludzi. Będą wśród nich osoby oczekujące poważnego przedstawienia tematu jak i zwolennicy luźniejszego potraktowania danego zagadnienia. Wszystkich łączy jedno – chcą spędzić z Tobą czas w sympatycznej atmosferze. I takie jest Twoje zadanie – zbudować między wami więź, opartą między innymi o sympatię. Nie od rzeczy będzie też dobry humor jaki okażesz swoim widzom.

Nie namawiam Cię abyś działał wbrew swojej naturze – jeśli nie jesteś typem rozrywkowego luzaka to sztucznie przyklejony do ust szeroki uśmiech nie jest najlepszym pomysłem. Bądź natomiast uprzejmy i pomocny.

Porozmawiaj z osobami, które wchodzą do sali. Tematy? Proszę bardzo:

1. bieżące wydarzenie w branży,
2. ostatni odcinek serialu M jak miłość,
3. co przez ostatnie trzy lata robiła Julia Pitera bo na pewno nie pracowała nad ustawa antykorupcyjną,
4. dlaczego Natasza Urbańska znowu przegrała,
5. jak to się stało, że Liverpool odpadł w fazie grupowej Ligi Mistrzów,
6. co gryzie Malcolma Pluska,
7. dlaczego ludzie z PiSu rzadko się uśmiechają, no dobra uśmiechają się tylko wtedy jak prokuratura zainteresuje się kimś z Platformy
8. czy Janusz Palikot miał kontakt z obcymi,

Jak widzisz tematów jest sporo. Nie mów tylko o pogodzie i o korkach na drodze. To tematy tak wyeksploatowane jak autostrada Katowice – Kraków (a ceny idą w górę. Co oni będą ludziom fundować przelot helikopterami nad remontowanymi odcinkami?!)

Gdy zauważysz, że ktoś niepewnie rozgląda się po sali wskaż mu miejsce i to najlepiej w pierwszym rzędzie! Przynajmniej będziesz miał spokój z przodu sali.

Gdy prezentacja podzielona jest na części a w przerwie jest poczęstunek, przypomnij o tym uczestnikom. Nie licz na to, że po zakończeniu szkolenia zjesz 3 kilo ciastek popijając 5 litrami kawy. Lubisz płukanie żołądka?

Gdy ktoś zada Ci pytanie nie spławiaj go tekstem: „sesja pytania – odpowiedzi będzie pod koniec prezentacji”, tylko porozmawiaj z taką osobą. Może podsunie Ci pomysł jak rozpocząć wystąpienie??? (to dobry pomysł – na starcie nawiązać do nieformalnych rozmów jakie przeprowadziłeś przed oficjalnym rozpoczęciem przemówienia).

Ważna uwaga – nie spoufalaj się ze swoim audytorium! Lubimy ludzi dowcipnych, błyskotliwych ale nie próbujących na siłę zaprzyjaźnić się z audytorium! Pamiętaj o tym. Nawet jak wyczujesz, że na sali jest świetna atmosfera, nie powtarzaj dowcipów, jakie podczas ostatniej imprezy opowiadaliście sobie z kumplami o trzeciej nad ranem pod Waszą ulubioną knajpą w oczekiwaniu na taksówkę. Mimo że wydaje Ci się, że są świetne. Publiczność może być odmiennego zdania, no chyba że w przerwie obiadowej serwowano mocne drinki, wtedy idź na całość!  To będzie mocna prezentacja. Dosłownie i w przenośni…

Oto kilka, moim zdaniem, najlepszych zastosowań pauzy podczas przemawiania:

1. Zawieś głos tuż przed wypowiedzeniem bardzo ważnego zdania. Takiego, które ma zapaść w pamięć Twoich widzów. Ta 2-3 sekundowa cisza zwróci uwagę ludzi na to co masz im do powiedzenia.

2. Zrób kilkusekundową pauzę po wypowiedzeniu bardzo ważnego (najważniejszego) przesłania Twojego wystąpienia. W tym czasie stań na wprost widzów, patrz im w oczy. Niech mają czas na przemyślenie Twoich słów.

3. Przerwij swoją przemowę na chwilę gdy publiczność jest zdekoncentrowana, wierci się lub rozmawia (albo wszystko naraz). Dasz tym do zrozumienia, że prosisz o spokój. Zachowanie takie ma dodatkowy walor – będzie słychać tylko osoby przeszkadzające. To dla nich niekomfortowa sytuacja i powinny się uciszyć, przynajmniej na chwilę.

4. Gdy bardzo denerwujesz się, przerwij prezentację na kilka sekund. Odwróć się na moment plecami do widowni, weź głęboki oddech i… powiedz sobie w myślach: „będzie dobrze!”.

5. Gdy zadajesz swoim widzom pytania, a oni nie chcą na nie odpowiadać poczekaj… 11 sekund. Gdy w tym czasie nikt nie odpowie, możesz  być pewny, że nie uzyskasz już odpowiedzi. Być może teraz wydaje Ci się niemożliwe – stać przed widownią 11 sekund i nic nie mówić, ale nauczysz się tego. Na pocieszenie powiem Ci, że rzadko kiedy publiczność wytrzymuje ten czas i prawie zawsze znajdzie się w sali ktoś kto przerwie ciszę… odpowiadając na Twoje pytanie.

Wielu mówców boi się ciszy. Ich zdania dosłownie wpadają na siebie jak jadące za sobą wagoniki na luźnym holu. Taki mówca nie daje odetchnąć swoim widzom, nie daje im czasu na zastanowienie się na jego słowami. Taki mówca myśli, że gdy publiczność „usłyszy” ciszę to pomyśli, że zapomniał dalszej części prezentacji. Ale jest w błędzie. Widzowie będą mu wdzięczni za chwile wytchnienia.

Korzystaj z siły ciszy, jeśli tylko uznasz to za stosowne.