Nie martw się, takie sytuacje są wliczone w ryzyko naszego zawodu. Zawsze jest prawdopodobieństwo, że ktoś z naszych klientów nie jest do końca zadowolony z oferowanej przez nas usługi. Musisz być przygotowany na takie sytuacje i wiedzieć jak się wtedy zachować.

Najpierw powiem Ci jak minimalizować prawdopodobieństwo wystąpienia takich nieoczekiwanych wypowiedzi. Przed zadaniem pytania z presupozycja musisz zrobić kilka zdań wstępu. Na moich prezentacjach mówię coś takiego:

- Wiemy, że nie ma podręcznika idealnego. Każdy podręcznik ma swoje słabsze i mocniejsze strony. Podobnie jest z naszą serią do (np. do matematyki). Gdybyście Państwo na chwilę skoncentrowali się tylko na mocnych stronach naszego podręcznika, to co byście Państwo wymienili?

Zalety wprowadzenia:
Na samym starcie „odcinamy” niezadowolonych z podręcznika (prosimy bowiem aby skoncentrować się tylko na pozytywach). Dajemy do zrozumienia, że wiemy – nie wszystko musi się podobać w naszych książkach ale mówimy między wierszami: tego nie ruszajcie, mówcie tylko o tym co Wam się podoba).

Wada: Możecie mieć opory przed takim, mocnym ukierunkowaniem na „WŁAŚCIWĄ” odpowiedź. Wydaje mi się jednak, że warto to zrobić, bo po tym wprowadzeniu może jedna osoba na sto będzie narzekać. Oczywiście od czasu do czasu usłyszysz komentarz „to mamy mówić tylko dobrze, tak?”. Ja w takich sytuacjach uśmiecham się i nie komentuję takich uwag.

Załóżmy, że w czasie prezentacji sprzedajesz odkurzacze z rewelacyjnym filtrem wodnym :) Wtedy Twoje wprowadzenie może wyglądać tak:

- Na rynku jest dostępnych kilka urządzeń tego typu. Ich użytkownicy zwracają uwagę na różne cechy. Część z nich przy zakupie kieruje się ceną, część jakością, jeszcze inni cichą pracą silnika. Nie ma urządzenia idealnego, które łączyłoby w sobie wszystkie pozytywne cechy. Gdybyście Państwo mieli skoncentrować się teraz tylko i wyłącznie na pozytywnych cechach naszego odkurzacza, co byście Państwo wymienili?

W ten sposób możesz przemodelować ten tekst właściwie pod każdy produkt czy usługę. Zapewniam Cię, że takie wprowadzenie daje rewelacyjne rezultaty. Od kiedy je wprowadziłem bardzo rzadko zdarza mi się aby ktoś po tak mocnym ukierunkowaniu na pozytywy mówił o negatywnych cechach.

Jeśli jednak ktoś zdecyduje się ponarzekać, to spokojnie, daj mu się wygadać. Podziękuj za opinie i… wróć do pytania o pozytywy.

W jednym z kolejnych artykułów pokażę Ci inny sposób na to, jak radzić sobie z niezadowolonym uczestnikiem prezentacji

Myślę, że zamiast ubierać się w cudzą skórę, lepiej powiedzieć uczciwie: „Nie jestem specjalistą od spraw technicznych ale jestem przekonany, że mogę Wam pomóc w kwestiach takich jak…”

Chodzi mi o to aby nie tworzyć na siłę i sztucznie więzi, której tak naprawdę nie ma. Chcę abyś wczuł się w rolę Twoich widzów i pomyślał co Ty byś myślał na ich miejscu. Wyobraź sobie siebie gdy siedzisz na widowni, do laptopa i rzutnika podchodzi jakiś obcy facet i rozpoczyna prezentację. O czym myślisz, czego od niego oczekujesz, co chcesz aby powiedział, w czym Ci pomógł?

Gdy odpowiesz sobie na te pytania, wykorzystaj to, przygotowując swoją prezentację a konkretnie jej otwarcie. Możesz w takiej sytuacji powiedzieć:

„Przygotowując się do tej prezentacji, wyobrażałem sobie Was, moich słuchaczy. Myślałem o tym jak często to ja siedziałem na widowni i zastanawiałem się, czy dowiem się czegoś wartościowego, czy może będzie to kolejne nudne przemówienie, przez które stracę czas i spóźnię się np. na obiad. Wiem zatem, że czeka mnie tu nie lada wyzwanie – muszę mówić o rzeczach dla Was użytecznych i praktycznych i to na dodatek tak abyście mi tutaj nie posnęli z nudów!”

Co sądzisz o takim otwarciu prezentacji?

Na pewno jest lepsze od standardowego „Poproszono mnie aby powiedział wam o…[czyli przepraszam, że to ja mam mówić ale skoro mnie poproszono...] Mam nadzieję, że to co powiem będzie dla was ciekawe [skąd masz to wiedzieć jak nie znasz tych ludzi] i że coś wyniesiecie z tego spotkania [chyba tylko kawę i ciastka w... żołądku!]

Co da ci zaproponowany przeze mnie początek?
1. Ludzie pomyślą, że jesteś jednym z nich. Pierwsze skojarzenia? „Hmm, facet wydaje się być całkiem do rzeczy”.
2. Nadaje Twojej wypowiedzi ciepły charakter i tak, według mnie, ważną nutkę humoru.
3. Pokazuje, że myślisz o swoich odbiorcach. „Przygotował tę prezentację z myślą o mnie”
4. Świadczy o tym, że masz dystans do siebie i czujesz się pewnie.

Po otwarciu jakie zaproponowałem powinieneś przejść [nietypowo] do… zadawania pytań widzom. Zapewniam Cię, że będą pozytywnie zaskoczeni! Ale o tym w kolejnym artykule.

Musisz też obserwować innych, najlepiej dobrych,  mówców. Jak nawiązują kontakt z widownią, jak mówią, jak gestykulują, jak opowiadają historie, jak korzystają z multimediów. Obserwuj i wyciągaj wnioski – co Ci się podoba a co nie.   Pamiętaj, jeśli ktoś coś robi dobrze, to  można to zdefiniować i naśladować taką osobę.  Wzoruj się na najlepszych ale szukaj ciągle swojego własnego stylu. Może kiedyś uczeń przerośnie mistrza? Ja trzymam za Ciebie kciuki!

Co do źródeł wiedzy, to polecam szkolenia, szczególnie te z kamerą. Oglądasz swoje wystąpienie, otrzymujesz pełną informację o swojej osobie z konkretnymi wskazówkami co robisz dobrze a co poprawić. Jeśli pracujesz w jakiejś firmie sprzedażowej, korporacji to pewnie od czasu do czasu uczestniczysz w  szkoleniach z wystąpień publicznych prowadzonych przez firmy zewnętrzne.

Jeśli działasz samodzielnie, możesz zapisać się na szkolenia otwarte, organizowane w wielu miastach na terenie całego kraju. Ceny takich szkoleń są przeróżne do 100 zł do 1500 zł za dzień szkoleniowy (6-8 godzin). Jak znaleźć takie oferty? Wpisz do wyszukiwarki google „wystąpienia publiczne szkolenia” i już! Ja osobiście polecam Ci np. serwis GoldenLine i grupy: Wystąpienia Publiczne lub Toastmasters.

Kolejne źródło wiedzy to książki. Jest ich mnóstwo. Jedne lepsze inne gorsze, jak to zwykle bywa. W jednym z kolejnych wpisów polecę Ci kilka, moim zdaniem, wartościowych pozycji.