Tak, wszyscy oni się jąkali lub jąkają!

Jak widzisz, jąkanie nie było przeszkodą w karierze zawodowej a Winston Churchill jest uważany za jednego z najlepszych mówców XX wieku!

Dlaczego o tym piszę? Bo kilka dni temu za pośrednictwem mojego formularza „zapytaj Roberta” (na bocznym pasku na moim blogu) otrzymałem pytanie:
„Jąkam się. Co mam zrobić, żeby bez nerwów mówić, żeby podczas mówienia być rozluźnionym i pewnym? Poda mi Pan jakieś ćwiczenia?”

Na początek mam dla Ciebie poradę jak „ustawić swoje myślenie”, aby być pewniejszym siebie, mimo jąkania.

Nawet osoby mówiące płynnie, nie są zazwyczaj rozluźnione podczas wygłaszania prezentacji. Zawsze towarzyszą im emocje, także negatywne. Wiem, że w przypadku osób z wadami wymowy lub jąkających się, ten stres jest o wiele, wiele większy.

Pamiętaj jednak, że wszystko zaczyna się w Twojej głowie.

Jeśli nie zdecydujesz się na wyjście przed publiczność, to nie przekonasz się, czy uda Ci się przełamać stres. Natomiast jeśli pomyślisz, „co z tego, że się jąkam?! Zrobię to – wyjdę na scenę i powiem to, co mam do powiedzenia„, jest szansa, że przynajmniej wykonasz pierwszy krok ku wystąpieniom publicznym. A może nawet osiągniesz sukces?!

Na początek zapewnij sobie życzliwe audytorium: najbliższych z rodziny, dobrych znajomych. Wiedząc, że są do Ciebie dobrze nastawieni mówiąc nie będziesz tak zestresowany. Próbuj różnych sposobów: mów wolniej albo szybciej, rób krótkie pauzy a potem dłuższe. Eksperymentuj.

Gdy poczujesz się pewniej w „domowych warunkach”, spróbuj powiedzieć coś na forum, przy jakiejś okazji. To może być kilka, kilkanaście sekund. I tak małymi krokami do przodu.

Jest jeszcze jedna ważna sprawa – można z takiej „przypadłości” zrobić swój znak firmowy. W temacie jąkania patrz Adam Michnik. W temacie kolor włosów „ta ruda z TV” – Katarzyna Dowbor, w temacie „puszysta” – Dorota Wellman.

Wiem, trudno porównać jąkanie z kolorem włosów, czy też „parametrami ciała”, ale jak pisałem kilka akapitów wyżej „wszystko jest w naszej głowie”.

A propos głowy i tego co w niej, gorąco polecam Ci mój artykuł Dwie potężne techniki budujące pewność siebie na scenie.

pozdrawiam serdecznie i życzę powodzenia!

Ps. Ponoć dobrą metodą na walkę z jąkaniem jest… śpiewanie! posłuchaj i obejrzyj Kylie Minogue, chyba to prawda :-)

Poszperałem w internecie i znalazłem kilka artykułów z poradami oraz forum dyskusyjne, na którym wypowiadają się osoby jąkające się. Okazuje się, że „typów jąkania” jest tyle, że trudno znaleźć jedną receptę. Według informacji,które znalazłem w sieci, na pewno przydałby się kontakt z logopedą. Czytałem też, że pomocna może być joga.

Ćwiczenia dla osób jąkających się
Forum dla osób jąkających się
Mam nadzieję, że będą pomocne!

I na koniec fragment programu TVP „Kawa czy herbata” na temat metody Nowa mowa:

.

Na hasło „komunikat otwarty” trafiłem surfując po sieci. Pomyślałem, że narzędzie to przyda się właśnie w mojej branży – branży wystąpień publicznych. Przyznam się, że wcześniej też je stosowałem, ale nieświadomie. Genialny jestem, czy co??? (-;

Zaraz wytłumaczę o co chodzi. Szykuj się na mocne, może nawet przełomowe wrażenia, szczególnie w kwestii walki z tremą przez wystąpieniem publicznym.

Jeśli przed prezentacją bardzo się denerwujesz, powiedz o tym podczas wystąpienia! (to pierwszy poziom komunikatu otwartego) Nie krępuj się i wywal, co Ci leży na wątrobie. Powiedz: „Proszę Państwa, proszę mi wybaczyć ale bardzo się denerwuję, gdy do Państwa mówię. Dlatego proszę o wyrozumiałość, gdy zacznę się jąkać albo zabraknie mi słowa”
Ten chwyt stosowałem od czasu do czasu, kilka lat temu na początku pracy jako prelegent.

Teraz wiem, że mogłem pójść jeszcze dalej i wykorzystać drugi poziom komunikatu otwartego a mianowicie powiedzieć słuchaczom jak ciężko mi się przyznać lub wręcz jak bardzo się wstydzę, że się denerwuję. Możesz zatem powiedzieć tak: „Proszę mi uwierzyć w to, że trudno mi o tym mówić ale… strasznie denerwuję się ta prezentacją”.
Zauważ co się dzieje – wchodzisz głębiej w swoją intymność mówiąc o tym jak ci głupio, że o tym mówisz! Stajesz się coraz bliższy swoim widzom, jesteś jednym z nich – kto nie denerwuje się przed wystąpieniem publicznym?!

A teraz najlepsze – wchodzimy na trzeci poziom komunikatu otwartego. Tu powiemy jeszcze więcej! A mianowicie to, jaką ulgę przynosi nam to, że mamy odwagę przyznać się do czegoś, do czego w normalnych warunkach trudno się przyznać czyli do ogromnej, paraliżującej tremy.

Dzięki takim osobistym wyznaniom zyskamy przychylność audytorium (nie mylić z litością), pokażemy się jako człowiek z krwi i kości z zaletami i słabościami. Jako jeden z nich. Na dodatek, stosując komunikat otwarty mamy odwagę aby na forum mówić o sobie, o swoich emocjach. Uwierz mi, niewiele osób to potrafi.

Bardzo polecam Ci stosowanie narzędzi komunikatu otwartego Piotra Tymochowicza. Zostawiam Ci natomiast wybór poziomu tego komunikatu. Jeśli teraz nie jesteś gotowy/a na poziom nr 3, skorzystaj z „jedynki” lub „dwójki”. Sprawdź jak bardzo pomoże Ci to w przełamaniu stresu przed wystąpieniem publicznym. Bo to, że pomoże, nie mam wątpliwości. Sam sprawdziłem :)

Jeśli film Ci się spodobał, możesz kliknąć przycisk „Lubię to”. Możesz zostawić swój komentarz pod tym wpisem albo subskrybować mój kanał na You Tube ( o ile masz swoje konto na YT). Jak widzisz, masz co robić :)

Cały wywiad ze mną (około 30 minut) znajdziesz na blogu Przemka Mikulskiego. Kliknij aby wysłuchać rozmowy na temat wystąpień publicznych

Oto transkrypt nagrania „Dwie potężne techniki budowania pewności siebie”:

Dziś zdradzę swoją tajemnicę, w jaki sposób stałem się osobą pewną siebie. Moim zdaniem jest to klucz do sukcesu w wystąpieniach publicznych. Osoba występująca na scenie, musi mieć poczucie własnej wartości. Nie stałem się osobą pewną siebie z dnia na dzień. Budowanie tej cechy to proces długotrwały, natomiast dzięki moim poradom, na pewno przyspieszysz go, bo dostajesz dziś ode mnie dwie cenne wskazówki.

Pierwsza rzecz – musisz zaakceptować fakt, że nie wszystkim spodoba się Twoja osoba, a co za tym idzie Twoja prezentacja. Jest to „ryzyko” wliczone w zawód prezentera.

Wiem, wszyscy mamy w sobie chęć podobania się innym a z drugiej strony zdajemy sobie sprawę, że nie jest to możliwe… Mimo to nasza potrzeba akceptacji jest bardzo silna! Musisz jednak przyjąć do wiadomości, że dla części widzów nie będziesz wymarzonym prezenterem a to co mówisz nie będzie do nich trafiać. Nie przejmuj się tym!

Skoncentruj się na tych osobach, dla których będziesz autorytetem, ekspertem w swojej dziedzinie a oni zawsze będą chcieli Cie słuchać i się od Ciebie uczyć. To właśnie Twoje audytorium.

Druga rzecz, którą musisz zrobić to… polubić siebie i zaakceptować takim jakim jesteś. Musisz zdawać sobie sprawę ze swoich mocnych i słabych stron. Rozwijać te pierwsze i pracować nad drugimi. Pierwszym krokiem, dla mówcy powinno być przyzwyczajenie się do swojego wyglądu i głosu.

Jak to zrobić? Nagrywaj się na video i oglądaj CZęSTO. Na początku przeżyjesz prawdopodobnie traumę :) To ja tak wyglądam?! To mój głos?! Ludzie, skasujcie to!!!

Nie martw się, po kilku, kilkunastu projekcjach filmów z Tobą w roli głównej, przyzwyczaisz się do siebie i bez kompleksów będziesz wychodzić przed publiczność.

Powodzenia!

Zostaw, proszę swój komentarz. Na pewno na niego odpowiem!